سینما

نقد فیلم اسپنسر (Spencer)؛ برداشتی زیبا، ترسناک و ناقص از پرنسس دایانا

نقد فیلم اسپنسر: کریستن استوارت با این فیلم بیوگرافی در سال ۲۰۲۱، شانس خود را باری دریافت اولین جایزه اسکارش بالا برده و انتظار می‌رود که در فصل جوایز ۲۰۲۲ بدرخشد. این فیلم به کارگردانی “پابلو لارین”، روایت‌گر سرگذشت زندگی خانوادگی پرنسس دایانا و رابطه‌اش با همسر و فرزندانش ویلیام و هری می‌باشد که مرگ دردناک این شخصیت را پوشش نداده و داستانش در ماه‌های پایانی سال ۱۹۹۱ جریان دارد.

نقد فیلم اسپنسر 2021 Spencer

چندین دهه پس از مرگش، پرنسس دایانا یک چهره عمومی جذاب و غم‌انگیز باقی مانده است. فیلم اسپنسر به کارگردانی پابلو لارین عمیقاً شیفته وضعیت روحی مارپیچ‌گونه‌ی این شخصیت سلطنتی فقید در طول اقامت سه روزه کریسمس با خانواده‌اش شده است. اسپنسر که توسط استیون نایت نوشته شده، پرتره‌ای صمیمی از زنی است که در محدوده نهاد سلطنتی به دام افتاده است؛ جایی که بیش از هر چیز از سنت و شایستگی حمایت می‌کند. این فیلم اغلب خفه‌کننده است زیرا فشارهای روحی دیانا را به‌تصویر می‌کشد و کارگردانی لارین او را در تله‌های زمین‌های مجلل کوچک به نمایش گذاشته است. فیلم اسپنسر با دستان سنگی خود، دایانا را به‌عنوان یک زندانی خانواده سلطنتی به شکلی دلخراش و به‌زیبایی بررسی می‌کند.

نقد فیلم اسپنسر (Spencer)
نقد فیلم اسپنسر (Spencer)

خلاصه داستان فیلم اسپنسر

دیانا، پرنسس ولز (با بازی کریستن استوارت)، با دیر رسیدن به املاک ساندرینگام، خانه خصوصی ملکه الیزابت دوم، از گذراندن کریسمس در خانه بزرگ با دیگر اعضای خانواده سلطنتی می‌ترسد. دیانا که از محدودیت‌های فیزیکی زمین و حفظ سنت‌های منسوخ متنفر است، مشتاق فرار به خانه دوران کودکی‌اش است که بسیار نزدیک به محل اقامت او و در عین حال دور از دسترس است. فیلم اسپنسر طرح چندانی ندارد، زیرا بیشتر یک کاوش شخصی در احساسات دایانا در زمان پرفراز و نشیب زندگی‌اش است که با رابطه پرنس چارلز (با بازی جک فارتینگ) با کامیلا، دوشس کورنوال، توجه ناخواسته رسانه‌ای و نیاز به خارج بودن از محدوده سلطنتی سختگیرانه گره خورده است. دایانا فقط می‌تواند خودش در کنار پسران ویلیام (با بازی جک نیلن) و هری (با بازی فردی اسپری) و لباس سلطنتی و دوست مگی (با بازی سالی هاوکینز) باشد که دایانا نظرات و عمیق‌ترین احساسات خود را با آنها در میان می‌گذارد.

برداشتی زیبا، ترسناک و ناقص

فیلمنامه نایت درگیر سرنوشت محکوم به فنا دیانا است و ناراحتی و چشمان همیشه درخشان استوارت امتداد آن است. در نقاط مختلف به دایانا گفته می‌شود که باید زیبا بماند. دست‌کم، او هرگز نباید آن را در پی توجه دیگر خانواده‌های سلطنتی، رسانه‌ها و کارکنانی که به همه‌چیز گوش و چشم دارند، از دست بدهد. استوارت شخصیت دایانا را در این فیلم طوری به‌تصویر کشیده که اغلب از خود فیلم بهتر است.

در حالی که لحظاتی وجود دارد که اقدامات شاهزاده خانم در تلاش‌های او برای شورش به روش‌های کوچک ناپخته به نظر می‌رسد، عملکرد استوارت در صحنه‌های ساکت‌تر زمانی که او تنها و متفکر است و همچنین در لحظات تشدید خفگی که لارن به‌طرزی بدیع آن را تبدیل به وحشت کرده، می‌درخشد.

لباس‌ها و آرایش مو و چهره‌ی این کارکتر، زیبایی ظاهری و متانت دایانا را حفظ کرده، در حالی که او در درون فیلم غرق می‌شود و خود را گم می‌کند. تراژدی واقعی پیرامون دایانا، بدخلقی فیلم را افزایش می‌دهد. دایانا قبل از هر چیز به تاج و تخت وفادار است؛ امری که با پیشگویی و ناراحتی فزاینده در مورد آینده خود همراه است.

دانستن اینکه چگونه همه‌چیز به پایان می‌رسد باعث می‌شود که وضعیت دایانا و نیاز مبرم به آزادی، فیلم را بیش از پیش دلخراش کند و لارین به‌خوبی این احساسات لایه‌لایه را به‌تصویر می‌کشد و تنش را به‌آرامی تشدید می‌کند تا زمانی که فوران کند. گره‌گشایی دایانا با موسیقی دلهره‌آور جانی گرین‌وود بیشتر شده و تضمین می‌کند که احساسات ویرانگر و طاقت‌فرسا خانواده سلطنتی در هر لحظه به تصویر کشیده می‌شود.

شکی نیست که اسپنسر فیلمی خوش‌ساخت با عملکرد مرکزی خارق‌العاده و مغناطیسی است. با این حال، فیلم طولانی‌تر از آن چیزی است که باید باشد و حالت دایانا تکرار می‌شود، زیرا داستان چرخه‌ی خود را تا پایان با پیشرفت کمی ادامه می‌دهد. اسپنسر همچنین در استعاره‌های خود سخت‌گیر است، چرا که به‌جای نام بردن از معشوقه چارلز و دایانا، تنها به این موضوعات اشاره کوچکی می‌کند. آن بولین، ملکه انگلستان، به معنای واقعی کلمه دیانا را آزار می‌دهد و پیش‌گویی از سرنوشت او در بیان این نکته بیش از حد است. علاوه بر این، به‌نظر نمی‌رسد لارین علاقه‌ای به کاوش دیانا به‌عنوان فردی خارج از غم و اندوهش داشته باشد، بلکه بیشتر برای نشان دادن او به‌عنوان قربانی یک مؤسسه سلطنتی سرد که شادی و روحیه او را گرفته است، عمل می‌کند.

در حالی که فیلم فقط یک «افسانه از یک تراژدی واقعی» است، مدت زمان تقریباً دو ساعته آن می‌توانست جزئیات بیشتری را به‌نمایش بگذارد، اما لارین به زیبایی‌شناسی فیلم به شکل عمیق‌تری متمایل شده است. با وجود همه اینها، اسپنسر یک فیلم استثنایی و چشمگیر است. اجرای استوارت خاطره‌انگیز بوده و مطمئناً توجه تماشاگران سینما و نهادهای جوایز را به یک اندازه جلب خواهد کرد. حتی زمانی که برخی از جنبه‌های فیلم خسته‌کننده می‌شوند، کارگردانی آن دقیق و زیبا است، با نماهای بالای سر از محوطه ساندرینگام که در میان آشفتگی عاطفی دایانا به‌شدت ترسناک جلوه می‌کند.

4.7/5 - (12 امتیاز)

منبع
screenrant
اشتراک در
اطلاع از
guest
1 دیدگاه
قدیمی ترین
تازه‌ترین بیشترین واکنش نشان داده شده(آرا)
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments
سیمین اندرزان
سیمین اندرزان
3 ماه قبل

نقد خوب و به جایی بود ممنونم.

دکمه بازگشت به بالا
1
0
افکار شما را دوست دارم، لطفا نظر دهیدx
()
x