سلامتی

قارچ هیمالیا؛ نوعی قارچ که سرطان را درمان می کند

محققان دانشگاه آکسفورد در پژوهش‌های اخیر خود بر روی نوعی قارچ، که به قارچ هیمالیا معروف است، از تاثیرات بالقوه این گیاه در درمان سرطان پرده برداشتند. در ادامه مجله اکسیژن را همراهی کنید.

طی گزارش مدیکال نیوز تودی، کوردیسپین یک فرآورده متابولیک مشتق شده از Cordyceps sinensis (قارچ هیمالیا) می‌باشد که افرادی از منشا قابل اعتماد، برای درمان‌های گیاهی جهت درمان سرطان، پیری و التهاب طی سالیان زیادی استفاده کرده‌اند.

در طی ۷۱ سال گذشته، مطالعات زیادی نشان داده‌اند که کوردیسپین امکان دارد تاثیرات مفیدی بر روی سلامتی داشته باشد، از جمله: سرطان، شرایط قلبی، التهاب، مشکلات سلامت روان و مسائل مربوط به عملکرد مغز، اختلالات متابولیک، درد، شرایط تنفسی.

بر خلاف موفقیت کوردیسپین در کشت سلولی و پژوهش های حیوانی، اما مطالعات اندکی پیرامون تاثیرات کوردیسپین بر روی اشخاص وجود دارد، زیرا خیلی سریع در جریان خون تجزیه می‌شود. به این مفهوم که، تنها مقدار کمی به محل مورد نظر می‌رسد. پیدا کردن روشی برای پایدارتر کردن کوردیسپین در بدن می‌تواند منجر به درمان‌های نوینی برای سرطان و دیگر  شرایط شود.

 اخیرا در یک پژوهش به رهبری دانشگاه آکسفورد در انگلیس و شرکت بیودارویی NuCana روشی برای پایداری بیشتر کوردیسپین در بدن یافت شده است. آنها داروی جدیدشان را NUC-۷۷۳۸ نام‌گذاری کردند و نخستین مرحله آزمایش بالینی را در اشخاصی که به سرطان پیشرفته دچار شده بودند، انجام دادند.

از پژوهش های سلولی، دانشمندان متوجه شدند که NUC-۷۷۳۸ نسبت به کوردیسپین معمولی بهتر می‌تواند به سلول‌های سرطانی برسد و سطوح بالایی از متابولیت‌های ضد سرطانی را تولید کند. نخستین نتایج آزمایش‌های بالینی روی بیماران مبتلا به تومور‌های مرحله پیشرفته مقاوم به درمان، نشان دارد که که داروی شیمی‌درمانی جدید به خوبی تحمل می‌شود و نشانه‌هایی از فعالیت ضد سرطانی را نشان می‌دهد.

دکتر کورنلیا دی مور، دانشیار زیست شناسی RNA در دانشگاه ناتینگهام بیان کرد: در این پژوهش، مدل تحصیح ‌شده مولکول کوردیسپین (NUC-۷۷۳۸) آن را در غلظت‌های کم تر و طولانی‌تر موثر می‌سازد. به طرز هیجان آوری، به گمان می‌رود که این موضوع نه فقط در کشت سلولی و حیوانات بلکه در بیماران سرطانی نیز صدق می کند.

این پژوهش در مجله Clinical Cancer Research انتشار یافته است. یکی از مشکلات اساسی استفاده از کوردیسپین جهت بهبود افراد این است که، به علت تماس با آنزیمی به اسم آدنوزین دآمیناز (ADA) به آسانی در بدن تجزیه می‌شود؛ همچنین به یک ناقل نوکلئوزیدی به نام hENT۱ برای رسیدن به سلول‌های سرطانی و آنزیم فسفریله کننده (ADK) برای تبدیل به یک متابولیت ضد سرطان متکی است.

برای چیره شدن بر این مشکلات، دانشمندان کوردیسپین را با تکنولوژی  ProTide تغییر دادند که چشم انداز جدیدی برای رساندن دارو به سلول‌های سرطانی به حساب می آید. تکنولوژی ProTide با وصل شدن مولکول‌های کوچک به ترکیبات از قبل فعال شده برای یاری  به آنها جهت رسیدن به سلول‌های هدف کار می‌کند. پس از رسیدن، این مولکول‌های کوچک تجزیه می‌شوند و ترکیبات از قبل فعال شده را برای انجام کار به جا می‌گذارند.

محققان پیشتر از این رویکرد در دارو‌های ضد ویروسی مورد تایید غذا و دارو (FDA) از جمله: داروی رمدسیویر و سوفوسبوویر برای عفونت‌های ویروسی از جمله هپاتیت C، ابولا و کووید-۱۹ استفاده کرده اند. این سازمان اخیرا داروی ضد سرطان Acelarin را که از همین فناوری استفاده می‌کند را ردیابی کرده است.

دانشمندان با استفاده از تکنولوژی  ProTide، تعدادی نمونه از پیش فعال شده کوردیسپین را قبل از انتخاب یکی برای پژوهش های بیشتر سنتز کردند، سپس NUC-۷۷۳۸ را در کنار کوردیسپین معمولی روی مجموعه وسیعی از رده های سلولی سرطانی آزمایش کردند و دریافتند، . NUC-۷۷۳۸ حداقل هفت برابر قوی‌تر از کوردیسپین معمولی بوده.

NUC-۷۷۳۸ خصوصا روی سلول‌های تراتوکارسینوما که یک نوع سرطان بیضه است، کارکرد خوبی داشته است. حساسیت این سلول‌ها به NUC-۷۷۳۸ نسبت به کوردیسپین 40 برابر بیشتر بوده است. سپس دانشمندان آزمایش‌های سلولی را جهت اندازه‌گیری تاثیرات NUC-۷۷۳۸ بر روی ADA، ADK و hENT۱ انجام دادند. علی رغم کوردیسپین معمولی که به هر سه وابسته بود، NUC-۷۷۳۸ به کنترل کردن هیچ کدام از آنها جواب نداد.

نویسندگان این پژوهش، سپس فاز ۱ کارآزمایی بالینی را برای آزمایش دارو در بیماران آغاز کردند. از ابتدای ژوئن ۲۰۲۱، آن‌ها ۲۸ نفر را در سراسر انگلیس با انواع مختلف سرطان پیشرفته، از جمله ملانوما، سرطان کولورکتال و سرطان ریه، به ثبت رساندند تا دوز‌های NUC-۷۷۳۸ را از ۱۴ تا ۹۰۰ میلی گرم در متر مربع دریافت کنند. دست‌آوردهای نخستین این آزمایش نشان می‌دهد، بیماران سرطانی قادرند تمام دوز‌های دارو را به خوبی تحمل کنند. دانشمندان همینطور به علائمی از فعالیت ضد تومور و ثبات طولانی‌ مدت بیماری، علی الخصوص در بین اشخاصی که به ملانوم مقاوم به ایمونوتراپی دچار شده اند، اشاره کرده است.

4.8/5 - (9 امتیاز)

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments
دکمه بازگشت به بالا
0
افکار شما را دوست دارم، لطفا نظر دهیدx
()
x